wtorek, 28 maja 2013

Polarowy miś polarny

W sieci jest wiele przepisów na misie, ciężko się na jakiś zdecydować. To pierwszy miś, więc miało być najprościej jak się dało, ale i jak najbardziej misiowo. Najpierw na próbę wycięłam części wykroju na takiego misia. Wszystko fajnie, tylko trochę ich za dużo i przypominały układankę, z trudem wyobraziłam sobie co z czym połączyć i w jakiej kolejności. W końcu wybrałam inny wykrój, wydawał się łatwiejszy . Przerysowałam go bezpośrednio z ekranu laptopa przy odpowiednim powiększeniu (u mnie 306%), bo nie miałam jak wydrukować.



Najpierw zszyłam tułów oraz łapki, zostawiając przerwę na przewrócenie na prawą stronę i wypełnienie. Zszyłam uszy.


Teraz głowa, szew od nosa w dół, następnie zaszyłam głowę zostawiając miejsce na uszy, przyszyłam uszy.



Wypchałam głowę i pozostałe części. Wypełnienie to pocięte na skrawki stare leginsy, dwie bluzeczki, bluza od dresu i grube rajstopki. W sumie to wycinanie było najbardziej czasochłonne. Szkoda, że rajstopy zostawiły na futerku różowe kłaczki i jestem ciekawa, jakiego będzie miś po praniu. Niby te ubranka nie farbowały, ale mogą misia trochę przybrudzić.

Przyszyłam głowę. Nie miałam niestety długiej igły, żeby porządnie przyszyć łapki, trochę ją przepychałam, ale łapki dyndają i pewnie niedługo będę musiała je znowu przyszyć. Według wykroju łapki powinny być na ruchomych stawach, u mnie są tylko przyszyte.



Wyszyłam nos i oczy. Chciałam użyć grubej włóczki, ale niestety grube igły nie przechodziły przez wypchany polarowy nos. W końcu szyłam cienką igła i cienką nitką, ale wyszło nie najgorzej.





środa, 22 maja 2013

Polarowa bluza z kapturem


Bluzy miały być dwie, ale się nie wyrobiłam i druga musi poczekać na swoją kolej.

Wykrój 603 (kieszenie wg 602) z Burdy dla dzieci 1/2012, bluza z tęczowego polaru, który został po uszyciu sukienki.

Zaczęło się kiepsko, od zamieszania przy szukaniu wykrojów, bo niektóre wkładki w wykrojami miałam osobno i szukałam na arkuszu z innej Burdy. Swoją drogą, mogliby te arkusze jakoś lepiej oznaczać, chociaż wpisać numer magazynu, bo trudno się zorientować. Trochę czasu na tym straciłam i dodatkowo wkurzyłam się przy odrysowywaniu wykrojów, bo linie były niewyraźne i poplątane.

Polar jest pasiasty, dlatego pierwszym zadaniem było ułożenie materiału tak, by paski się zgadzały, bo bluza jest na suwak, więc przód składa się z dwóch części. Z jednej strony szycie takiego materiału jest fajne, bo po paskach od razu widać, czy wszystko jest równo i pasuje. Jednak nie wzięłam pod uwagę tego, że w ten sposób zużyję znacznie więcej materiału i trochę mi zabrakło. Na samym początku odkroiłam długi kawałek na szalik. I byłam na styk. Właściwie materiału było jeszcze sporo, ale gdy zaczęłam wycinać czteroczęściowy kaptur okazało się, że brakuje mi materiału, żeby paski pasowały. Musiałam trochę zmniejszyć kaptur. Wycinanie obszyć i kieszeni zostawiłam sobie na deser.

Zszyłam szwy boczne i szwy rękawów, zadowolona, że paski pasują i nie muszę nic obrębiać, bo to polar. 




Przypięłam rękawy do podkrojów pach i tu się zaczęła zabawa, bo zobaczyłam, że coś bardzo nie pasuje. Pomyślałam, że chyba źle wycięłam te rękawy, dwa takie same zamiast lustrzanego odbicia, bo wcięcia się nie zgadzały. Było już późno i pewnie dlatego dostałam zaćmienia umysłu. Zaczęłam kombinować, może je podłożyć, żeby było prosto, jak podczepić, może w ogóle skrócić bluzę, żeby rękaw dochodził do końca. Nie miałam już materiału na nowy rękaw. Jeżeli przypnę po całej długości, to szew rękawa będzie leżał z tylu i rękaw może się przekręcać. Jeśli przypnę tak, żeby szew leżał dobrze, to zabraknie mi materiału na przyszycie z tyłu. Jedyną opcją wydawało mi się t skrócenie tylu, tzn. wyrównanie górnego brzegu tak, żeby dochodził do rękawa.




Całe szczęście nic nie obcięłam tylko podpięłam szpilkami. Dopiero następnego dnia zobaczyłam, że po prostu zszyłam rękaw na złą stronę! Trochę prucia, ale obyło się bez cięcia. Poprawiłam.


Przyszedł czas na wycięcie plis rękawów i paska podłożenia i okazało się, że materiału brakuje. Na oko był, ale po szerokości a nie długości. I tak musiałam pociąć przygotowany szalik.
Przyfastrygowałam dół, żeby był takiej długości co pasek podłożenia. Tak samo przyszyłam pliski, najpierw w ręku, żeby mi się nie rozjechało.





Wycięłam kieszeń i tu znów pomyłka z tymi nieszczęsnymi paskami. Chciałam, żeby kieszenie wtapiały się we wzór na przodzie, ale wycięłam je do góry nogami. Trudno. Wszyłam suwak.





Tak wyglądała wybrakowana część kaptura.



Zszyłam środkowy szew kaptura na obu stronach, ostębnowałam szwy, zszyłam brzeg, wywróciłam i załamka. Gdy zszywałam środkowy szew, to paski ładnie do siebie pasowały, ale gdy przewróciłam na prawą stronę okazało się, że pudło, zszyłam wszystko nie tak.



Prucie, zszywanie, stębnowanie i prasowanie raz jeszcze, tym razem poprawnie.



Przyszyłam kaptur, najpierw zewnętrzną część do podkroju szyi, potem podwinięty wewnętrzny kaptur, wszystko razem ostębnowane na zewnętrznej części.





Szyło się niby łatwo i przyjemnie, ale wkurzające były te wszystkie pomyłki. Druga bluza ma być z jednobarwnego polaru, więc nie powinno być takich niespodzianek.




wtorek, 21 maja 2013

Szybki słonik


Oto ekspresowo uszyta przytulanka, wykrój z Burdy dla dzieci 1/2012. Słonik uszyty z resztek bordowego polaru, kawałka wzorzystego sztruksu, przyozdobiony sznureczkiem w charakterze ogona, wypchany czym się dało i ozdobiony wstążką.

Przerysowałam wykrój i wykroiłam.




Zszyłam obie części uszu.


Przyczepiłam ogon ze sznurka i przyszyłam uszy.


Zszyłam brzuch z tułowiem, tułów, wywróciłam na prawą stronę przez pozostawiony otwór.



Wypchałam ścinkami tkanin, przeszyłam oczy, zawiązałam wstążeczkę i gotowe.



niedziela, 17 marca 2013

Szyję szlafrok

Wykrój na ten szlafrok wzięłam z Burdy dla dzieci (nie mam okładki, więc nie wiem, który to numer), model 610A na wzrost 122. Uszyłam go bez podszewki i  nie z weluru, a z niezbyt grubej tkaniny frotte z ledwie widocznym motywem księżniczek. Kieszeni nie wszywałam, tylko przyszyłam na przodzie.

Już na początku zrobiło się ciekawie, bo powinnam była mieć materiał o wymiarach 150/185 a ja miałam kawałek 122/160, którego w dodatku nie mogłam dowolnie układać, bo wzorki powinny iść w pionie. Wycięłam z pergaminu wszystkie części i, jak widać, w takim układzie nie mieścił mi się rękaw.



Z paskiem mniejszy problem, bo zawsze mogłam go zesztukować albo nawet z niego zrezygnować i wziąć po prostu pasek ze starego szlafroka. Zdecydowałam, że skrócę szlafrok o 15 cm, nie musi być do kostek.

Wycięłam i obrębiłam wszystkie części. Wkurzało mnie to strasznie, bo po całym pokoju latały frottowe kłaczki, osiadając na czym się tylko dało. Maszynę mam do gruntownego czyszczenia.

Zaczęłam od końca – zszyłam pasek, obrębiłam i podszyłam kieszenie (15x15 cm). Zszyłam ramiona i środkowy szew kaptura, po czym rozprasowałam szew w kapturze – nie dotarłam żelazkiem do samego czubka.



Kiedy przeczytałam w przepisie zdanie „Kaptur przyszyć na tyle do podkroju szyi”, włączyła mi się blokada, jakoś nie mogłam tego teoretycznie ogarnąć, ale praktycznie musiałam po prostu zszyć otwór z tyłu, między przodem a tyłem.



Zszyłam szlufki. Najbardziej nie lubię przewracania takich cienkich pasków na prawą stronę, poradziłam sobie grubym szydełkiem. Przyfastrygowałam szlufki do szwów bocznych (jeszcze nieistniejących) w oznaczonych miejscach.




Zabrałam się za rękawy, musiałam się wspomóc wyciętymi papierowymi wykrojami, bo o późnej porze wyobraźnia przestrzenna mocno szwankowała. Zszyłam dolne szwy rękawów i, nie zatrzymując się, szwy boczne szlafroka.

Wyrównałam długość dołu, bo przód był dłuższy niż tył, chyba tak wycięłam. Zawinęłam i podszyłam brzeg na szerokość stopki. Także na szerokość stopki podszyłam inne brzegi, od samego dołu przez kaptur. Nie miałam żadnej podszewki, więc musiałam to jakoś inaczej wykończyć.

Na samym końcu podszyłam wejścia do rękawów i naszyłam kieszenie. Strasznie mi się zrywała górna nitka, czy to przez to, że maszyna była cała zasyfiona i pełna kłaczków?

Na deser musiałam przewrócić na prawą stronę pasek, zajęło mi to więcej czasu niż szycie całego szlafroka. Przepychałam materiał drutem i szydełkiem, na szczęście go nie podarłam i szwy wytrzymały, ale miałam dość. Dlatego do tej pory większość szlufek przeszywałam bezczelnie na prawej stronie, nie cierpię tego przewracania. 

Jeden rękaw wyszedł mi trochę dłuższy od drugiego, ale i tak będę podszywać obydwa, bo trochę dyndają.




sobota, 16 marca 2013

Tęczowa sukienka


Tę sukienkę-bezrękawnik uszyłam ekspresowo z cienkiego polaru w tęczowe paski. Tym razem nie odrysowywałam sama formy a poszłam na łatwiznę i wzięłam z Burdy pierwszy lepszy wykrój na prostą sukienkę. Skorzystałam z modelu 611 z Burdy dla dzieci 1/2012. To wykrój na zupełnie inną sukienkę, ale część korpusowa się zgadzała.

Odrysowany wykrój poszerzyłam, żeby sukienka była bardziej w kształcie litery A. Ułożyłam wycięty wykrój tak, żeby paski z przodu i tyłu się zgadzały. Uwielbiam szyć z materiałów w paski. Z jednej strony, wiadomo, jest trochę więcej zachodu niż z gładką tkaniną, ale z drugiej strony tak łatwo wszystko symetrycznie ułożyć, sprawdzić długość czy szerokość. Z polarem to już w ogóle łatwizna, bo nie trzeba obrzucać brzegów.



Miałam usztywniać podkrój szyi i pach miękką fizeliną, ale mi się odechciało. Tak naprawdę, nigdy jeszcze nie udało mi się uszyć niczego z wkładem fizelinowym, będę musiała kiedyś się przemóc.

Zszyłam szwy ramion a potem podwinęłam brzeg dekoltu na niecały centymetr i przeszyłam na lewej stronie. Musiałam zmienić dolna nitkę, bo z lenistwa szyłam dolną nitką o innym kolorze.

Zszyłam szwy boczne i podłożyłam podkroje pach tak samo jak wcześniej dekolt, podszyłam. 

Wykroiłam kieszonę tak, żeby zgadzały się paski na materiale. Obszyłam wejścia kieszonek niebieską lamówką i przyszyłam kieszonkę, zawijając pod spód jej brzegi. Łatwiej by było przyszyć kieszonkę do przodu jeszcze przed zszyciem szwów bocznych, ale się rozpędziłam.



Podłożyłam dół, przeszyłam na szerokości 1 cm a następnie podszyłam w ręku podłożenie, bo było jego całe 6 cm. Jeśli sukienka się nie znudzi, będzie na zaś.